Historia
Mors należy do rzędu płetwonogich, czyli ssaków, które perfekcyjnie przystosowały się do życia w wodzie. Ich wszystkie cztery kończyny przekształciły się w płetwy, dziś już jedynei nieznacznie przypominają właściwe ssakom lądowym odnóża. Morsy, tak samo jak pozostałe płetwonogie, czyli uchatki i foki, rozmnażają się tylko na lądzie, zaś pokarm pobierają niemal wyłącznie z morza. Wszystkie płetwonogie mają wspólnego przodka, który żył w wodach północnego Pacyfiku około 20 milionów lat temu. Pierwsze morsy były, prawdopodobnie, bardzo podobne do dzisiejszych uchatek, miały też na pewno uszy, które w toku ewolucji zupełnie u nich zanikły. Niegdyś morsy jadały głównie skorupiaki i głębinowe bezkręgowce, jednak ich jadłospis zaczął się zmieniać, kły zaczęły się znacznie powiększać, a kończyny przybierały coraz bardziej płetwowaty kształt. W końcu, około 6 milionów lat temu, na terenie północnego Atlantyku pojawiły się zwierzęta już niemalże identyczne ze znanymi nam dziś morsami. Około miliona lat temu zaczęły one żyć w Arktyce, a potem częśc z nich powróciła na tereny Pafyciku (około 300 tysięcy lat temu). Nie skolonizowały już żadnych innych terenów, są dziś jednym z najszerzej znanych symboli Arktyki. Póki co nie grozi im wyginięcie.